0042-YAĞAN YAĞMUR AĞLAYAN NEHİRİM
İnsan kalbi ince nârin hemen kırılır
Zayıf ise kişi söz içini paralar
Her derdin çaresi var onda var manalar
Nasıl geçti Eyüp peygamberde yaralar
Bırak başkalarını kendi derdine yan
Anlatma kimseye için ağlasa da kan
Kul gerçek severse Veysel Karâni gibi
Resul’ün geldiğini anlar kokusundan
Yarab bizleri sen mahrum etme aşkından
Olsak da bizler kararsız biraz taşkından
Memnun dersin sabret birazcık daha dayan
Yağan yağmur ağlayan nehirim akan çağlayan
Memnune Batur
