0100-MAHMÛR UYKUYA DURDUM
Esma’sına vuruldum
Aramaktan yoruldum
Mahmûr uykuya durdum
Gafletti ana yurdum
Kaplamıştı beni sûr
Her anım oldu kusur
Gece gündüz de uyur
Ne gül kaldı ne huzur
Karanlık gün geceler
Doymaz Hak’sız heceler
Seni yazsın cümleler
Bayram etsin dizeler
Durmaz da akar yaşım
Bu cana neydi kastım
Yurt yuva yolu şaştım
Gül bülbül arkadaşım
Sararıp soldu gülüm
Sekerât’ım ölümüm
Yâre varmak ümidim
Memnun korkutmaz ölüm
Memnune Batur
