0282-UYANDIM DÜŞTÜM DE DAMDAN
Önce anlamazken taddan
Uyandım düştüm de damdan
Ballar alırım kovandan
Ders aldım da arıdan
Bilmez idim hallerden
Anlayan oldum dillerden
Bakar Fenâ, görmem artık
Gayri habersiz kendimden
Ha kaldım ilin göbeğinde
Ha da ıssız bir tepede
Ne fark var, bir ikisi de
Her olan gönül içinde
Yürürüm dağ taş demem de
Zaman harcandı elimde
Hak sadıkdan eyle bizi
Öksüz bırakma gurbette
Memnune Batur
