0284-UÇTU DELİ GÖNÜL KONDU BİR DALA
Ramak kaldı yaş olguna basmaya
Ağrımaz baş başladı ağrımaya
Tatlı idi önceleri duygular
Onlar da gör başladı acımaya
Yavaş yürümeye sabredemez de
Çok hızla gayret ederdim koşmaya
Şimdilerde büyümekte gözümde
Başladım basamakları saymaya
Her zaman ol zâhire bakar idim
Değer vermez idim ki hiç mânâya
Yürümeyi bilmeyen bir kuş idim
Kalkar da yeltenir idim uçmaya
Uçtu deli gönül kondu bir dala
Lâkin o da başladı sallanmaya
Meyvesin yemezdim baktım da dala
Arı kovan başladım bal almaya
Memnune Batur
