0287-MAHMÛR GÖZLER UYUDU
Âdem baban düştü de
Fenâ âlem kuruldu
Hesap sorulmaz iken
İnce hesap soruldu
İki yanda melekler
Defter ile dururdu
Geçen zaman saatler
Amâl Hak’ka sunuldu
Bir haberdi oymaktan
Mahmûr gözler uyudu
Günahların yazmaktan
Melek bile yoruldu
Kurulmuş da aynalar
İnsanları oyalar
Karışmış da sıralar
Gitmiş nice civânlar
Birçok selden geçti de
Memnun gönül yoruldu
Hançer yürek biçti de
O da artık duruldu
Memnune Batur
