0290-BUNA İNSAN DEĞİL, AĞLAR YEMENLER
Uçmuş kuşum yanar yürek közlenir
Canlar gitmiş mezarlarda gizlenir
Gömülür nice kuşlar gelmez özlenir
Bu acıya dayanamaz dilsiz bile dillenir
Dolanır gezer yeryüzünde kuşlar
Anlayıp ne bilsin karışık işler
Hüküm gizli, bilmez dolanır başlar
Buna insan değil ağlar Yemen’ler
Dert ne imiş evvelinde bilmezdim
Uykudaydım Hak yönünden izlendim
Uyandırıldım dilsizdim dillendim
Düşmeseydim ben kendime gelmezdim
Memnun unutur can emânet bilmez
Durmayıp sayar durur dertler bitmez
Sen istersen gül ol istersen bülbül
Var mı, kalır burda, ebede geçmez
Memnune Batur
