0295- HAS BAHÇEDE BİR GÜL İDİM
Has bahçede bir gül idim
Ol gençliğe güvenirdim
Ömrü gün uzun bilirdim
Yel esti yere serildim
Çiçeklerin başı idim
Kokuların has-ı idim
Âşıklar’ın tac-ı idim
Yel esti yere serildim
Renk cümbüşü bende idi
Nâzeninlik tende idi
Dal bülbül alışık idi
Yel esti yere serildim
Şarkılarda beste idim
Sevgilide deste idim
Gönüllerde bahçe idim
Yel esti yere serildim
Mala mülke güvenenler
Fenâ’yı gerçek görenler
Dinle bak ne der yârenler
Yel esti yere serildim
Gonca çiçek açar idim
Ruh-û neşe saçar idim
Güfte nâme taşar idim
Yel esti yere serildim
Memnun uçarsın sıladan
Her halin bilir Yaradan
Gül-ü nazik olduğundan
Yel esti yere serildim
Memnune Batur
