0352- HAK SEVENLER FÛL GÜL OLDU
Dostum sen gittin gideli
Bilsen neler neler oldu
Herkes bir yol tutmuş gider
Birbirini görmez oldu
Zaten kendi çok az idi
Mukaddesât harman oldu
Bilen bilmeyen karıştı
Kimse kendin bilmez oldu
Yüce dağa bulut çöktü
Göz gözü görmez oldu
Bülbül gülü sever idi
Gül dalına konmaz oldu
Hak meskeni garib idi
Ezânlar duyulmaz oldu
Parmakla sayılır idi
Onlar bile dolmaz oldu
Vaktin hiç kıymeti yoktu
Su gibi harcayan çoktu
Dostluklar sanki hiç yoktu
Dosta vakit yetmez oldu
Kitap az okunur idi
Sonra diller dönmez oldu
İnan rafta dura dura
Cildindeki kapak soldu
Herkes kendinden emindi
Küçük büyük hep bir oldu
Yaşın önemi yok idi
Paralar konuşur oldu
Saygı kitapta var idi
Bilmeyenleri çok oldu
Ana baba uyguladı
Oğul kızı sayar oldu
Her yer tohum koruk boldu
Gel gör kokusuz kavun oldu
Memnun Hak’ka etti duâ
Olanlar inşallah sondu
Toprakta her çeşit vardı
Ekene ürünü bol oldu
Sonra bizler ölüp gittik
Toprak bize mezar oldu
Nazar oldu nazar oldu
Gökyüzüne tozlar doldu
Garip yolcu göçüp gitti
Gör bak şimdi hazân oldu
Memnun dost der arar idi
Gerçek dost-u çok az oldu
Dayanamayıp sonunda
Bu dertleri yazar oldu
Memnun dilsiz suskun idi
Konuştu da bülbül oldu
Hak bunları görür idi
Hak sevenler fûl gül oldu
Memnune Batur
29-09-2001
Cumartesi
