0374-ASLAN SAYDIM BABAM SANDIM
Ağbim Ağbim canım ağbim
Dün oturdum seni andım
Önce ağbi bilir idim
Büyüdüm de babam sandım
Henüz küçük acı hamdım
Candan bihaber oynardım
Ol- gözümde nasıl büyük
Büyüdüm de babam sandım
Görse kusur korur idi
Her davranış soru idi
Kızsa Dünya sonu idi
Büyüdüm de babam sandım
Kelâmlar-ı azdı özdü
Bir dedi mi dönmez sözdü
Cihâd-deryâ deniz yüzdü
Büyüdüm de babam sandım
Özde közde yazar idi
Bilmeyene azar idi
Bilir sonu mezar idi
Büyüdüm de babam sandım
Yürek direk yedi oku
Yaz kış körfez deniz doku
Var da görür idi yoku
Büyüdüm de babam sandım
Ol-çınarın büyük dalı
Uçtu göçtü yedi balı
Sarayında yeşil halı
Sele yele nasıl daldım
Ağbim yurdun geniş olsun
Uyu Hak yardımcın olsun
Rasul yoldaş ruh şâd olsun
Ol Fenâ’yı gerçek sandım
Kuştum uçtum Dünya pazar
Kullar sular kuyu kazar
Dert çalarmış nâme sazlar
Haklıydın ağbim inandım
Şâhit şehid ok yokluğu
Ol-öğretti göz tokluğu
Ödeyemem kul hakkını
Yol öğretti babam sandım
Kervân yolcu han misafir
Seyyâh geçer göçer âhir
Nice zulûm çile kahır
Ehli-Beyt de sabır sandım
Nebî Ensar Âkif huyun
Hak’kı yazdın akarsuyun
Sen uyardın Dünya oyun
Oynamadın babam sandım
Taş değirmen âhir ölüm
Ol-Yüce’ye döndüm yönüm
Tarih kale Milat dönüm
Gözyaş sel ağladım yandım
Hakta bulmuştu huzuru
Serden geçmesi kusuru
Delerdi geçitsiz sur-u
Büyüdüm de babam sandım
Ölüm yazgı dağa taşa
Yalan saha ova vaha
Memnun mahzûn âh-vâh başa
Fâtih fetih’e fatiha
Memnune Batur
28-Ekim Pazar
Aslan yürekli tüm ağbilere ithaf ediyorum
