0394-DÖRT MEVSİM BİR, BAHAR KIŞLAR
Hani yavrum yalan oldu
Görünmez kaybolan oldu
Gonca açan fûl-gül idi
Açamadan solan oldu
Yara büyük derin idi
Yaşasaydı gelin idi
Ol gonca sümbül gül idi
Yavru benim değil idi
Malım mülküm hep emânet
Kalır değilmiş saltanat
Kanat takıp uçsan heyhât
Yeşerenin sonu memât
Kimi ana kimi kuzu
Kimi görmemiş yâr yüzü
Narin nazlı yedi buzu
Olmuş artık toprak özlü
Âşık olan Hak’kı söyler
Batıl sevmez aslı özler
Fark etmez ki bahar güzler
Dört mevsim bir bahar kışlar
Meltem poyraz eser bazı
Kâtiplikmiş kader yazı
Divit kalem yaz niyâzı
Memnun serdar çalar sazı
Memnune Batur
