0397- OL- GÜN BÜLBÜL DERTLİ ÖTTÜ
Melek ilk kez izin dedi
Rasul Hak rahmeti seçti
Gönüllere hüzün çöktü
Ol- gün bülbül dertli öttü
Çölde kum fırtına esti
Gök kırmızı şimşek çaktı
Rasul bu âlemden göçtü
Ol- gün bülbül dertli öttü
Bu dert artık kulu aştı
Ümmet sensiz mânen açtı
Bu Dünya’nın tadı kaçtı
Ol- gün bülbül dertli öttü
Nice derya deniz aştı
Ne geçilmez yollar geçti
Rasul kanatlanıp uçtu
Ol- gün bülbül dertli
Dünya işi artık yaştı
Güller o gün solgun açtı
Geniz yakan acı koktu
Ol- gün bülbül dertli öttü
Geç ağardı Arşın ufku
Rabbim bu ne büyük ruhtu
Habib Hakkına kavuştu
Ol- gün bülbül dertli öttü
Bülbül sesi gülü yaktı
Nidâsı Dünyadan çıktı
Sanki yüreğe ok battı
Ol- gün bülbül dertli öttü
Ölüm bir kara bir aktı
Kabir nice civan yuttu
Ümmet salât-ı unuttu
Ol- gün bülbül dertli öttü
Memnun çok oku salât-ı
Ümmetine burak at-ı
Figân sardı cihan hattı
Ol- gün bülbül dertli öttü
Memnune Batur
