0440-İNSANOĞLU BİR KURBANDI
Yine dertli içim yandı
Bu ne ateş ne dumandı
Cana itimat kalmadı
İnsanoğlu bir kurbandı
Her lezzette elem vardı
Bilmezler sonu hüsrandı
Hanı kullara seyrandı
İnsanoğlu bir kurbandı
Sofra Arz-ı Kâinat-ı
Şems-Kamer-i aydınlattı
Ömür kula bir mühletti
İnsanoğlu bir kurbandı
Dünya tarla kimi ekti
Çoğu uyur yazık etti
Elinle verdiğin gitti
İnsanoğlu bir kurbandı
Yazılan sözler uyaktı
Durduğun yer bir duraktı
Kullar hazân güz yapraktı
İnsanoğlu bir kurbandı
Memnun yaşa gemin kalkdı
Mevsim güz yaprak sarardı
Ruh sevinçli ölüm Hakdı
İnsanoğlu bir kurbandı
Memnune Batur
