0497-BAKIP UTANIR SOKAKLAR
Gece sessiz ıssız yollar
Titrek ürkek yol lambalar
Birinde sokak çocuğu
Sinmiş içten içe ağlar
Kimbilir halini sorar
Adı yok ki kimler anar
Kendi kendinden habersiz
Kimliğini nasıl arar
En büyük değer evlâtlar
Ana baba kurban canlar
Bir yavru ziyân olmasın
Sorumlunun hesabı var
Gece basar hafakanlar
Hem yokluk kar ilik donar
Yavru sıcak çorba diye
Oturmuş da hayal kurar
Yüzümüz de kara bunlar
Bakıp utanır sokaklar
Kimin bizim bu yavrular
Yaşamaya hakları var
Memnune Batur
