0642-YAKILMIŞ KINA MEVT SON DURAK İDİ
Uçmuş kuşum konmuş oturmuş yurda
Anıları kalmış hepsi bir yerde
Firâk bilmez idim düştüm ne derde
Yakılmış kınası duruyor elde
Sülün gelin olmuş duvak başında
Hem hüzün sevinç var gözü yaşında
Henüz girmiş idi yeni onbeşde
Yakılmış kınası duruyor elde
Ağlayanı ne çok söylen ağıdı
Kuşlar kanatlandı bir bir dağıldı
Ana oldum kaldım sallanan dalda
Yakılmış kınası duruyor elde
Kalem aldım yazdım döktüm kağıda
Yeni büyümüştü gençlik çağında
Hûri kızı olmuş melek sağında
Yakılmış kınası duruyor elde
Memnun yaz ay geçdi güz girdi şimdi
Nehir aktı gitti çağlayan şimdi
Beyaz gelinliği ne de yakışdı
Yakılmış kına mevt son durak idi
Memnune Batur
3-12-2004
Cuma
