006
BEKLEYEN
Yürek sevdasına vurgun değdi,
Gönül yar elinde çaresizdi,
Gidecektim ‘olmaz’ dedi,
‘Bekle!’ dedi,”ben gelene kadar”. . .
Ne sabır dayanırdı karlı dağlara,
Ne de kırık bir teselli tozlu yollara,
Tebessüm vurgun düşerken dudaklara,
Ağlamalıydım ;vuslat gülene kadar.
Kuşlar uçar ufuk görünmez,
Bu dağda kervan bile barınmaz,
Yürek yanarken sebep sorulmaz,
Yar elinde güller solana kadar.
‘Yeter!’ dedim sözüm bağlandı,
Yar gidince gözüm bağlandı,
Kırıldı mızrap sazım bağlandı,
Ta ki bir gün ‘GELDİM!’ diyene kadar.
04.07.1999