Şiir Kültür Deryası

016

SON

Hani sevenler ölmez demiştin yar,
Sevdim de öldüm gülüm, öldüm işte.
Ateş sularda yanmaz demiştin yar,
Buzunda yandım gülüm, yandım işte.

Bedenime ruhum sığmıyor artık,
Tabipler yaramı sarmıyor artık,
Yelkovan vuslatta durmuyor artık,
Hasrette yordun gülüm, yordun işte.

Hikâyen bitti, ninniler tükendi,
Rüya düş dağına kilitlendi,
Gözlerim göklerden yağmur dilendi,
Çöllerde kaldım gülüm, kaldım işte.

Hüzzam şarkılar yüreğin sancısı,
Gönüldür gurbetin dertli hancısı,
Bırak artık yol hasretin yolcusu,
Turnayı saldım gülüm, saldım işte.

Yıldız ol göğe, ufuklarda görün,
Ağlayan çocuk ol, hüznüme bürün,
Ürkek bir rüya ol, el göze sürün,
Yokluğa daldım gülüm, daldım işte.

İşte hasret, işte yara, işte can!
Hançer konuşur, dermandır hep susan,
Yaramda türküsün, aşkı çıldırtan,
Mızraba sordum gülüm, sordum işte.

Sevda çekmeliyim hasret kınından,
Umut sızmalı ûsâre gönülden,
Volkan fışkırmalı dilsiz sözümden,
Aşkınla doldum gülüm, doldum işte.

Ölüyorum; gel benden kurtar seni!
Şairdim şiirle yaktım kefeni,
Gül tak yakana, çöz suskun sineni,
Baharda soldum gülüm, soldum işte…

                                  Aralık 1997

                                       

 

 

 

 

                 

 

Ana Sayfa