018
GİDEMEM
Gözlerinin bestesini okuyorum yıldızlara
Son bir ağıtıdır gözlerinin gökyüzünün
Son bir hatıra, son geceye
Kalbimi vuruyorum yere
Canı çıkmayan sevdanın canında
Yine sen cansın ey cananım benim
Yarım kalmış umutların
Ve son depremlerin kaybındayım
Korku yüreğimde bir çığlık
Çığlıklar beynimde bir korkudur
Bilmem neyin bedeli
Yağmurda çıplak kalmış ayaklarım
‘GİT!’ diyorsun
Kimsesizliğimi yere atar giderim
Lakin atamam yüreğimi bilesin
Bayrak gibidir yürek
Ve yürekte vatandır
Bir yumruk gibi sıkılan yıldızlar
Ve gözlerinin bestesini okuyorum yıldızlara
Gün olurda yer sarsılır
Gök yarılır
Yıkılır bütünüyle bu şehir. . .
‘GİT KURTUL!’ diyorsun
Bu şehir enkazında yüreğim kalır o zaman
Gidemem. . .
ANLA BENİ. . .
25.08.1999