022
SERENCAM
Açmadan ellerinde sevda çiçekleri,
Bana bir avuç toprağın kalsa da yeter.
Bilsen de her gün biraz daha solduğumu,
Dalımda kuru yaprağın dursa da yeter.
Sevdalarla yargılayıp idam ettirdin,
Köle koyup adımı pazarlarda sattırdın,
Tam söndüm derken aşk küllerinde yaktırdın,
Kader seni ecel diye yazsa da yeter.
Beni kayıtsız bıraktın lalezarıma,
Bülbülleri yasak ettin gülizarıma,
Kınalı ellerinle gelme mezarıma,
Kefenimde bir tel saçın olsa da yeter.
Yedi düvel duydu da sen kulak tıkadın,
Dupduru suyumu volkanlarda yıkadın,
Vuslatı çalıp dağlar ardına sakladın,
Kara bahtıma hayalin düşse de yeter.
Gazelimi döküp hasretlerde yaktın,
Güllerimi koparıp hazana bıraktın,
Göğsüme idamlık nişanını taktırdın,
Gülüşün katlime ferman sunsa da yeter.
Gönlüme kanat takıp göklere uçurdun,
Kanatlarımı yolup yerlere batırdın,
Varlığımı çalıp senden sana kaçırdın,
Yürek ocağımda külün yansa da yeter.
Haziran 1997