024
GÖZLERİMDE İSTANBUL VE SEN
Bir ah çekersem bir gün ele güne karşı,
Bil ki senin yokluğundur içimi küflendiren.
Ölmek kolay kalabalık sokaklarda,
Sensizlik zor karanlık tenhalarda,
Gel ferman ver hüküm senin
Bir çaresizlik var yüreğimin yanı başında,
Dipsiz kuyular kadar derin
Hasretinden çürüdü kalbimin tutunduğu filiz,
Oysa senin umuttur ellerin.
Siyah perçemin benim yüzümde,
Ellerin yine ellerimde,
Hayalin dolaşırken içimin labirentlerinde
Bir İstanbul yanıyor telaşlı gözlerinde,
VE İSTANBUL BENİM YANMIŞ YÜREĞİMDE. . .
07.08.1997