028
HALECAN
Bir gecenin al yalnızlığında sevda sardı dertli başımı
Yangınlara bağdaş kurdum, okyanuslar dar bana
Bu hâlecan kollarıma bırakırsa mezar taşımı
Daha sen gelmeden kefene düşmek ar bana
Ağla ey gönlüm ağlayabildiğin kadar
Ateşle yarayı dağla, dağlayabildiğin kadar
Hasreti vuslata bağla, bağlayabildiğin kadar
Yar hatırına derdi belayı sar bana.
Ecel avcı olup pusu kurmuş sevda çağıma
Yağlı kurşun dizer pusatsız soluğuma
Bir ceylan vurgun düşerken yaslı dağımda
Ürkek bakışını yere vurmak zor bana
Öksürüklü bir yalnızlık tuttu yakamdan
Sızı yüreğimin saatini yoklar durmadan
Geldiğim sokaklar beni yine zindana vurmadan
Sen en mahrem sevdaları çağır yar bana
Bulutlardan gözlerime göçtü yağmurlar
Ummanları ekip, çölleri biçti yağmurlar
Beni bana bırakıp, benden kaçtı yağmurlar
Gökyüzü bile sırtını dönüp küser bana
Hicranla ödüyorum kara sevdanın bedelini
Gönül avare şimdi, akılsa hepten deli
BEN SEN de kalmışım, SEN BEN’ den gideli
Gel bedende kalan en son canı sor bana
Ey halecan artık yoklayıp durma yarayı
Al yüreğimi savur, lakib küllendirme sevdayı
Kalem kırıldı, aşk mahkemesi bitirdi davayı
O’nu dar ağacında beklemek düşer bana. . .
26.01.1998