056
SONRA YİNE SEN
Hayal içimde çırpınan alaca bir deniz,
Sen uzaklardan kopup gelen dalga olsana.
Ya sevdayı al azgın sularında sebepsiz öldür,
Ya da otur başucuma senli türküler yapsana.
Son kez çal aşk sazını, türkülerim çıldırsın,
Mızrabım baş kaldırıp tellere saçını yoldursun,
Ya sen git ben de kalanlar son namazımı kıldırsın,
Ya da gel kendi ellerinle beni toprağa tıksana.
Ben geceye mahkûmum, güneşim seninle gitmiş gibi,
Yanıyor yürek şehri, yağmurum seninle bitmiş gibi,
Ya da aşk ateşlerine doy bir yangına kanmış gibi,
Ya da sen de kalan son damlayı da yaksana.
Daha can düşmeden mezara kefenimi biçme,
Sensiz ölürsem; otlar bitmeden mezarımı açma,
Ya mezar taşımda kendi adını görünce kaçma,
Ya da eğil toprağa, benim de sen olduğuma baksana.
Beyaz güle, al karanfile düştü kurşun gibi bakışın,
Yangınları sürükler peşinden, her ummana akışın,
Ya bana olsun bu şehirden her kaçışın,
Ya da gittiğim her yerde karşıma sen çıksana.
Ben sen de buldum, ben de yitik olanı,
Yine sana hatıra bırakıyorum, bende sensiz kalanı,
Ya yürek mendilinle sil yaşlı göze dolanı,
Ya da gökte yıldırım ol, umut ağacını da yıksana.
En deli rüzgârlar şimdi yürek yelkenlerimde,
Sevdamın adı yasak, siyah saçın tellerinde,
Ya bülbüle yol ver vuslat renkli güllerinde,
Ya da öldür beni ta ciğerimden vursana.
1997