059
ŞAİRE KALAN
Hüznün yalnızlığın şairi benim,
Sen de hece ol, çıldırsın kalemim,
Bir şehla nokta koy mısralarıma,
Son cümlede ağıt yaksın yüreğim.
Bir hasret başlangıcında ansızın,
Sevdayı bestelesin kırık sazın,
Gecenin karanlık yüzü güneşe,
Dönerken şarkım seninle başlasın.
Ey gözlerime saklanan gizli düş,
Gönlüme düşürme acı bir gülüş,
Madem sen şiirsin bende şairin,
Nedir rüyalardan bu sessiz kaçış?
Kanadı kırık kuş çırpınır oldu,
Güller seni sensiz beklerken soldu,
Devasa dertler sardı ki yüreği,
Kurşun bile dönüp kendini vurdu.
23.03.1998