065
YASAK
Kaldırımlar ıslak, bakışlar ıslak
Karşımda devleşirken sokaklar
Ardıma baktığım zaman
Şehir ufak ve uzak
Yağmurlara çıktığım günden beri
Yâre aşikar sevdalanmak yasak
Aynalarda taranmak yasak
Ankara Garı’nda kıvranan son gülüşlerde
Unutulmakta var
Giderken, beni bu akşam en ıslak kibritlerle yak
Demiştim geri dönmek yok
Yok öyle platonik hayallere doğru demir almak
Bitsin gayrı eyvahın
Yok işte. . . Ölmenin ötesi yok
Mayın yarası almış bir asker misali
Yenik düştüm çaresizliğe
Anla! Tek çaremdi kaçmak. . .
…
Artık çay tadında yaşanmaz oldu
O al yalazlı gecesinde sevdanın
Yüzün bir hüzzam rengine bürünmüş
Ve bir çocuk hüznüyle hüznüme küs
Bir adam saltanatını bırakıyorsa bir kenara
Gitmem gerek. . .
Sana efkârla örülmüş bir demet hazan bırakıyorum
Saçlarına bir hatıra kalsın
Sevdiğim en sırılsıklam yağmurlar
Yüreğim küflenene dek
İçimde yaşa yaşayabildiğin kadar
Bana ahım kalsa da yeter. . .
. . .
Odalar en müstesna ayazla karanlık ve soğuk
Şehirse en ücra yalnızlığın
En çaresiz bakışıdır dağlara
Oysa ben değilim her ıssız limanda bekleyen
İnan ben değilim her limanda yolcu indiren
Ben AŞK değilim. . .
…
Çekil ardımdan kendimle birlikte senide yakarım!
Dağların sırrını tuttuğu
Patlamaya hazır kol bakışlı bir volkanım
Anla yanan yüreği söndürmek bana göre değil
Öyleyse gitmem gerek
…
Albümlere bir hatıra bırakmam yasak;
En az mahrem gözlerinde kalmak kadar
Hatırlatma kendini
Unutmak zorunda olduğum bir de sen var
Yani sana bırakabileceğim bir ben kalmadı bende
Bir yangından arta kalan acılarım var benim
İşte kaderde sensiz olmakta var
Var işte. . . Sensiz sende ölen biri var
Öyleyse gitmem gerek
. . .
Ardıma bakmadan, bir mendil sallamadan
Kar bakışlı dağlara bakaraktan
Ahım yine bana kalacak
Gitmezsem bil ki ölümüm senin elinden olacak
. . .
Ray gıcırtısı ve tren çığlığı
Gitmem gerek diyorum
Ama bilmelisin ki ben Cebeci İstasyonu’na
Bir şiir yazacak kadar şair değilim. . .
Çünkü ben Rüzgârlı Yokuşu’nda kaybedilen
Ufak aşkların adamıyım. . .
Ve ben seni bilmediğim şehirlerde
Bırakıp kaçacak kadar adamım
VE SEN AŞKSIN. . .
15.01.1998