071
Kalemim ve Kalbim______________________________
“ aşkı şiirin dudaklarına
aşkın dudaklarına şiiri” değdiren
O’na . . .
. . . ben rüyaları batık uykulardan geldim
aç gözlerini ey yar,karanlığım korkutur seni
kaç mevsimden çıkıp geldim yağmursuz
kaç cinnetin göğsünü yardım ah’ımla
kıyısını yitirdim ‘aşk’ denilen denizin
yalnız kıyıya vurmuş ölü balıkları aklımda
hangi uykudaysan uyanma ey yar!
aşka olan sadakatim korkutur seni . . .
“...ayrılık ölümden beter diyorlar gülüm
ben sensiz kalmışım, beni neylesin ölüm?”
“....sevmek vermekse kalbi
söktüm yerinden kalbimi
sevmek ölmek demekse
yol boyu sürükledim cesedimi
vuslat sevgiliye kavuşmaksa
anlıyorum ki O hala uzaklarda...”
“...kalbine vurulmuş mühür hakikatli bir aşk ise bırak o mühür ölsen dahi yaşatsın seni derinden, yok eğer kalbine vurulmuş mühür AŞK’ tan gayrısı ise sök o kalbi yerinden...”
Düş yorgunuyum ben
Sen beni meçhul bir aşka güvendirmişsin meğer
Meğer ayrılık ölümün ta kendisiymiş
B i l e m e d i m. .
G i d e n l e r g i t t i . . .
K a l e m l e r d en s ı z a n k a n l a
B o y a y a r a k k a l d ı r ı m l a r a d ü ş e n
G ö l g e s i n i . . .
K a l b i s ı z l a d ı m ı
B i l i n m ez g i d e n l e r i n
A m a g e r i d e k a l a n l a r
S a ğ d e ğ i l ş i m d i . . .