072
BELKİ
Seni kimsesiz yağmurlara hediye edeceğim
Yağmurlar korkusuz yağar yeryüzüne, bilirsin
Ve yağmurlar anlar bir adamın halinden
Bir adamı yağmurlar sürükler peşinden
Sen de;
Her mevsim sürgün vereceksin dallara bulutlardan
Güllerin dudağına düşeceksin damla damla
Kayıp giderken, üzüleceksin..
Ağlamayı öğreneceksin taş kesilmiş kalbinle
Yorgun akşamlarla dönerken farkına varacaksın yalnızlığının
Bir papatyanın son yaprağı solduracak yüzünün al rengini
Yağmur olacaksın yeniden,rüzgarlara salacaksın saçlarını, korkulu
Ve dalacaksın toprağa yanacaksın
Seni sevdiğimi belki anlayacaksın...(!)
2001