075
GÖZLERİNE SESİNE ELLERİNE
Gözlerine bakmak istiyorum
Aydınlığa çağıran ufuklar gibi
Sancımı gönlümden ayıran siyah gözlerine..
Emr-i vâkidir bakışın ve duruşun
Ecel olmak yetmezmiş ölmeye
Bir sineyi günde bin kez vurur bir acı
En büyük acımla sinene yaslansam
Dalsam gözlerine
Bu aşk ebediyen bitmez bilirim
Ama ben gözlerini hiç görmedim ki!..
Sesini duymak istiyorum
“Aranan kan bulundu!” diyerek
Beni ecel yatağından ayağa fırlatan
Bütün kâbusları üzerimden atan
Ve iniltilerime sahiplenen o âb-ı hayat sesini..
Yaşamaya cesaret ver desem hani;
Sesin rüzgar olsa dallara, kımıldasa yapraklar
Yalnız kanatları kırık olanlar yorulur yokuşlarda
Bir mısra şiirle sarsan kanadımı bir sabah
Uçsam ve bir daha yorulmasam yokuşlarda
Gözümde büyümese korkular bir Ağrı Dağı kadar
Yansam sesinin ateşinde
Ama sesini hiç duymadım ki!...
Ellerini tutmak istiyorum
Razı geldim aşkın için
Göğüs gerilmez acılara
Tutmasını bilen her el bir hayat kurtarır
Ve bakmayı b i l m e y e n her göz
Yitirmeye mahkûmdur benliğini..
Gökyüzünü yitirmiş bir kuşa kurşun sıkmanın
Bir bedeli vardır elbet...
Bitmeye meyilli bir şarkıdır heves
Sona geldikçe unutulur bir öncekiler..
Ah bir yoklasam yüreğimi derinden
Bir heves olmasa sesin, gözlerin ve ellerin..
Ama ellerini hiç tutmadım ki !. . .
05.12.2000