078
GELMEM DEYİŞİNE
Her sabah katili olur muydun şu şair gönlümün?
Aydınlığında yaktığım ateşe karanlıkta baksaydın gülüm!
Onurumla girerdim ,gururunla yıktığın surlarından
İstersen dikenlerini burçlara da çaksaydın gülüm!
Ölür müydün kan tutarak birer-birer solan leylaklarımı
Bir gün batımı ellerinin dokunduğu sulara bıraksaydın gülüm!
Çözmezdim yalnız senin ah’ımla kilitli sırrımın düğümünü
Kalbimi söktüğün o yerden ruhuma aksaydın gülüm!
Anlardın sana her gelişimde göğsümü parçaladığımı
Parmak uçlarıma inen yangını, bir şairden duysaydın gülüm!
Ertelenmiş bir infazdır, gelirsin ümidiyle bekleyiş
‘Gelmem!’ diyeceğine, bu kör kuyulara bir umut salsaydın gülüm!
Büyümüş bir mahşer yanılgısıyla gitti gidenler
Sensiz kalan yanıma, yırtık bir hatıra taksaydın gülüm!
Temmuz 2000