088
GÖNÜL
Sen fırtınaya alıştır artık kendini
Her bahardan sonra kış be gönül!
Kavuşmalar hepten kaldı mahşere,
Vuslat sandığın o vakit düş be gönül!
Kar üstünde iz ararsın,
Unutmamış bir yüz ararsın,
Teselli verecek söz ararsın,
Gözün üstü kaş be gönül!
“Ateşe dokunma yanarsın!” dedim,
“Isınmayı bilmezsen donarsın!” dedim,
Bir yanın hicran olur “kanarsın!” dedim,
Bu işin sonu yaş be gönül!
15.05.2001-İstanbul