091
DALINDA KAL EY GÜL
Gül dalında güzeldir
Gülüm dalında kal!
Benim rüzgarım zemheridir
Dalına değerse kurutur,
Gülüne değerse soldurur
Bahar değildir mevsimim
Ve yağmur yağmazım kırkikindilerde
Güneş açmazım..
Kitaplar dolusu ızdırabım var benim
Ateş koyusu yaralarım..
Kandan libas giydirdim gönlümün dağlarına
Gönlüm ayazdan gölgelerle oyalanmakta
Ben sevmedim sayıyorum al gülü, beyazı
Ve topluyorum içimde bıraktıklarını
Sende unut ve topla sende kalan artıklarımı
Uyut gönlünün hayal kuşlarını
Ben kırgın gidiyorum
Seni hayalimde bile canlandıramayışıma..
Ve seni hiç görmedim sayıyorum şimdiden sonra
Boşver be gülüm, boşver haa..
Gül hep dalında güzeldi....
Eylül 2000