094
CEZÂ MI MÜKÂFAT MI?
Al yalazlı bir gecede
Kahrım tayfun olup ta
Sararsa göğün boşluğunu
Pencerende mahmur bir serenat bulursun
Kırılırda gönlümün esrarı
Sen çaresizliğim olursun
Dağlara karşı dururum ey yar!
İncitse de küllerimi rüzgar
Gelincik diye saçlarına bir yıldız takar
A ğ l a r ı m . . .
Kan dökerim penceremden ışığımı aldığın zaman
Ölüm ceza mı, mükafat mı?
Bu cihangir yaradan el-aman
“Gözlerimi bağlayıp gidiyorum!” diyorsun
Öyleyse bırak böyle kalsın
Git ki umudumu taşlara yazacağım
Birer birer
Akarken ardın sıra kanım
Git ki katili aransın sevdamın
Gayrısını söylemek taşırmaktır gözyaşını
Ve susmak ;bir kalemde yazmaktır mezar taşını
Git ;bu defa hasretin gözü aydın olsun!
Yolun açık olsun ey ayım, güneşim, kandilim!
Sanma ki bu sitem dargınlığımdır
Bu benim yeryüzünde kalan son perişanlığımdır
B i l e m e d i n . . .
Haziran 2000