105
HASRETİN GÖLGESİNDE
Alnım secdede, gönlüm niyazda
Seni duasız bırakmadım yavrum.
Yüzün tecelli eder diye camların buğusuna
Pencerelere perde takmadım yavrum.
Kırdım umutsuzluğun buzdan dağlarını
Çürüttüm defterimin boş kalmış yapraklarını
Sakladım gökkuşağının koynuna oyuncaklarını
İlk tuttuğun kalemi atmadım yavrum.
Şu, ak güvercinler adına kırdığın sapan taşını
Şu ‘özgürlüğümdür’ dediğin gece telaşı uçurtmalarını
Bir erişilmez sevda uğrunda yarım bıraktığın uykularını
El göze deymesin diye satmadım yavrum.
Gönlüme kilitli denizler yoluna âmâde
Gelirsin diye gemileri yakmadım yavrum.
Bulamazsın diye beni en son bıraktığın yerde
Yaksa da yokluğun,sırra kadem basmadım yavrum.
21.10.2000