112
DUVARDA Kİ RESME
Çatıktı kaşların beni sevdaya attığın an
Mütebbessim çehren korudu;
Zeval kayıtlarıma geçmemiş umutlarımı
İki çizgi düşmüştü kaşlarının ortasına
Ve bir kara sevda düşürdün kalbimin tam ortasına
Asil kalbinin güzelliğiydi yüzüne vuran belki
Ki bir tebessüm aşka köprü kurdu dudaklarında
Ve sonra kızıl bir gül açtı yanaklarında
Bağladın gönlümü sazının yanık tellerine
Ben ki ruhumu adadım yoluna, belki bir gün gelirsin diye
Gel de kapat artık şu içimin közlenmiş yaralarını
Al başımdan, hasretin gam yüklü turnalarını
N’olur artık bu gidiş son olsun...
Kalbimin yorgun duraklarında izin
Ve aklımda bir tek senin ismin...
Ardımda bıraktığım kapılarda hicran var
İçimin her köşesinde açık bırakılmış yaralar
Ve yarım kalmış telaşlar..
N’olur bu gidiş son olsun!...
27.03.2000