118
GÜLYÜZLÜM
Ne zaman yanılıp düşsem gözlerinin derinliğine
Kaybediyorum kendimi...
Kandiller yanıyor közlenen yüreğimde
Teselli buluyorum ateşlerle
“Bitir kalbimin tedirginliklerini!” diyorum
Yelkeni yırtık gemilerim su içinde
Ağlama gülyüzlüm,ne olur küsme!
Dudaklarını büküp yüzünü yere asma
Ölürüm ve bir daha ayaklandıramazsın beni
Köprüleri kaldırma aramızdan n’olur
Şaha kalkmış bir duman titretir yüreğimi
Savururum bu yangının küllerini
Ve savrulurum yitik avuçlarına..
Son hatıra diye bıraktığın
Yırtık fotoğrafını duvara astım
Astım ki Gülyüzlüm;
Gözümden ırak kalmayasın.
Kanadı ıslak kelebekleri okşuyorum senin yerine
En güzel şarkılarımı onlara senin için söylüyorum
Gel ki en şehzade güllere astım beşiğini
Gel ki çarem olmasın ölüm
Asırlardır beklediğim o güzellik sende,gel!
Ah Gülyüzlüm!
Gittin ve beni yıkık bir evin enkazında bıraktın
Ah’ım kara kaplı bir kitap gibi masamda
Okumasam da yaslıyım, okumasam da
Dinle Gülyüzlüm, kalbimin son atışlarını dinle
Düşüşüm bile kolay oldu
Kolay oldu düşüşüm senin h a s r e t i n l e . . .
Mart 2000