119
PENCEREMDE HÂLÂ GÖLGEN DURUYOR
Saçlarını rüzgarlara dağıtma Hümeyra
Azad kabul etmeyen çocuklar
Ayazlarda aşık olur rüzgarlara
Gönlümü siyah bir yanılgıyla avutma Hümeyra
Bil ki bir can dayanmaz bu kadar cefaya
Söylüyorum ki büyümesin gözlerinde gizli merakın
Ki senin saraylara eş duruşuna vurulmadım ben
Ve ben yıldızları iki kalp arasına koyuşuna
Darılmadım hiç...
Aşkı bir kurşun gibi içimde nasıl taşıdığımı anlattım sana asırlarca
Senin bana sunduğun aşka
Ölümcül bir ürpermeydi suskunluğum
Sebep bu yorgunum işte..
Yorgunluğum vurgun oluşumdan belli
Artık tevbekâr olsam da sevdana ey yar!
Tevbemi gizliyor içimde saray tutan günahlar
Çünkü aşikârlık itiraf kabul etmiyor belli ki..
Kalbim ulu bir çınar gibi
Hala ötelerden gelmesini beklediğim o seste
Oysa Hümeyra hiçbir tevbe kabul olmuyor son nefeste
Ve ben tuhaf bir yalnızlık içindeyim bu zifiri gölgelerde
Hem harabelerin bekçisi baykuşlar gibiyim
Bir yanılgıya yenik düşmüştür sevdam
“ey ölüm, ey koca reis
bu yerler artık sıkıyor beni,açıklara kıralım mı dümeni?” diyorum
Ama ya ben kaybettimse!
K o r k u y o r u m . . .
Ve hep son nefeste geliyor korkumu ayartan rüzgar
Gülerek geçiyor yaralarımdan
“bir günahsın sen Hümeyra
penceremde hala gölgen duruyor”
Her gece mavi körfezlere kan kusturuyor, hasrete köprü oluşun
Bazen de gökyüzünü öğretiyorum
Özgürlüğünü unutanlara..
Herkes gider ben yine yapayalnız bu yerlerde
Sensizliği hayra yoramam
Ki aşkını hayatımın sürgitlerine salamam Hümeyra
Eğer aramızda aşk diye bir şey yoksa
Bağlasan da duramam..
Sana seni sevdiğimi söyleyemediğim için
Sustum ve ağladım yalnızca ...
Ağladım, içimdeki ızdırabın şaşkınlığı vururken karşı dağlara
Anlayamazsın ben konuşmadıkça..
Ağ-la-ya-maz-sın..
Dağlara azıksız çıkılmaz şimdiden sonra
Dağların karlı yamaçlarına senin için ateş yaktım Hümeyra
Haydi artık ısınmaya çağırıyorum seni...!!!
18.03.2001