128
SANA DAİR
Gönlümün âfakını sararda hasretin kızıl tülü
Gurbetin göğün inceden yayılır gider..
Özgürlüğe kanat çırparda ak güvercinler
Semalara doğru süzülür gider..
Yıldızlarla kayar kararsız bakışlarım
Delik deşik olur isyan karası uykularım
Her gece mıhlanırda şehrin kaldırımlarına şakaklarım
Aşk toprağına bir mezar kazılır gider..
Ayrılıkların kara treni geçer uzaklardan
Yokluğunu yırtarcasına raylara seni nakışlar
Terminalleri mekan tutarda kanlı ayaklarım
Hasretim gurbetlere alışır gider..
Yapraklar ölesiye tutunur dallarından
Ağaçlar düşen yaprakların hasretiyle yanar
Köküne bengisu ırmağını akıtırda bahar
Ölüler toprağa sarılır gider..
Sevdam, cankuşum, ıslak bakışlı yar!
Gel bu yüreğimi Kaf Dağı’nın eteklerine sar
Yorgun vedalar süzülürde bakışlarının ucundan
Ak saçların rüzgarlara karışır gider..
Ey kandığım masalların tarifsiz Anka Kuşu
Kanadının tüylerine alyalazlı sevdamı yaz!
Seninle bir göç başlarda Leyla’ma doğru
Yaşlı gözlerim pençelerine takılır gider..
Dalgalar şahitlik eder yürek yangınlarına
Yakamozlar ölen balıkların hatırasını saklar
Yakarda gemileri öfkeli bir bâd-ı sâba
Denizlerde bir yunus oltalarla yarışır gider..
Sen gideli buralardan saçını yolar durur zaman
Hayal olur gölümde bir ömür yol alan sevda
Senin hüznündür damla damla ruhuma yağan
Yokluğunla nikahım kıyılır gider..
Ve böylece ömür biter ,bir mum ışığı daha söner
Sana dair şairliğim beyaz düşlere sarılır gider
Hayalinle avuttuğun yetmez mi be gülüm!
Elbet gün olur Zeynep’te alır başını gider
Ve böylece ömür biter, bir mum ışığı daha söner..
01.02.1996