129
SENSİZLİĞİN BAŞLADIĞI YERDE
Yoksun..
Saatler durmuş
Vakit hüzne yorumluyor yokluğunu
Kimsesizim
Güllerim yine masamda solgun
Gülşenim harap
Bu gönlüm ziyan oldu sensiz
Yoksun..
Dağıldı evreni kucaklayan saadet
Yürürüm ölümün üstüne
Yürürüm yokluğundan sonrasına varmak için
Ölürüm, sende dirilmek için
Yoksun..
Adımı kazıyorum kabirlere
Kabirleri yerle-bir ediyorum
Oturup sensizliğime yanıyorum bir de
Çayda çıra yakıyor gelinler
Bir gönül ağıt yakıyor
Ve alevden bir rüzgar yalıyor gecelerimi
Bir de kabrimin üstüne çökmüş sessizliğimi
Yoksun..
Her gece sensiz ölüyorum ben bil ki
Her sabah ölmek için yine sensiz başlıyorum hayata
Sen yoksun ya ...
03.06.2001