130
YALNIZLIĞIMIZ KORSAN AKŞAMLARDAN KALMA
Öylesine yaşanılmış bir hayatın korsan akşamlarında
Beraber girdik hayatın yorgun kollarına
Lacivertti ufuklar,
Kangren olmuştu şahmaran..
San ki her akşam bu şehir bizden bir şeyler gizler
Say ki yüzümüze tokat gibi inen bu yalnızlığa
Kızıl bir isyan olduk beraber..
Şimdi ise göğsümüzde ağrılı bir hicrandır
Yıllar evvelinden verilmiş sözler
Ve ardında gizli kalmış beklentiler..
Yağmurlar yağacak sandım bulutlar merhamete geldiği gün
Oysa yelkovan sadık kalacakmış bir ömür ayrılığa
Akrep hasrette duracak sarsılan surlar gibi..
İşçi kalabalığında bir semtin yorgun ve kirli akşamlarında
Bizi ikiye bölen ucuz dargınlıklarla
Göğsümüzü yırtıp geçer kalp atışlarımızda hızlanan
-amansız bir sevda-
Ve kaldırdık yüzümüzü yerden
Ve bizi yerle-bir eden yalnızlık sonra..
Ey kalbim unutana sorma!
Korsan akşamlarda umudu yalnızlığa satana sor
Koruma altına alınmamış hatıralara
Akşam karanlığında kimsesiz kalan dağlara
Ey kalbim unutulsan da, sen sakın unutma ;
Öylesine yaşanılmış bir hayatın korsan akşamlarında...
31.01.2001