132
VUSLAT İKLİMi
“Çiçekler açmadan gelmem!” diyorsun
Gel be vefasız dallar çiçeklendi.
Aylar,yıllar yeniden döndü bahara,
Ardın sıra inleyen yollar çiçeklendi.
Barıştım sandığım baharlar kıştır,
Saadet bildiğim düzlükler yokuştur,
Uzat ellerini dağlara kavuştur,
Mor menekşeler açtı kırlar çiçeklendi.
Ay doğar geceye dağlar suyu kıskanır
Çehreden soyulur tebessüm,hüzün süslenir,
Aynaların söndüğü yerde kalbim paslanır,
Kardelenler uyandı uykudan karlar çiçeklendi.
14.04.2001