134
ANKARA ETMEZ İHÂNET
Ankara yaslı bir diyar
Yaşlı gözlerimde yine intizar var
Şaşırıp kalmışım dört bir yanım sensizlikle örülü bir duvar
Es bir hışımla ki ey deli rüzgar!
Mecbur kaldığım bu ayrılık içimi yakar
Ne Hacı Bayram kuşları ne kale yokuşları
Etse de herkes ömre bedel bir ihanet
Razı gelmez Ankara yıkmaz düşleri
Darmadağın kalan hatıralar Ankara’ya emanet
Eğer dalarsa gözlerin gecede asılan bir yıldıza
Sakla özlemi hem türküye hem saza
İnat etmeden giden bahara dönen kışa
Nerdesin gönül yangını,artık gel A Y Ş E ?. . .
01 Mayıs 2001
Ankara