137
AL GÖTÜR BENİ BURALARDAN
Al götür beni buralardan
Usandım bu küflenmiş kalabalıklardan
Sözler hançer, bakışlar iğreti
Yüreklerde pus var
Rüzgarda irin kokusu
Akşamlar kırık bir mızrap gibi tenime dokunur..
Bir meydanda binlerce savaş
Zafer kimin belli değil
Kan kokuyor tebessümler
Bu tenha kahkahalar dokunuyor nedense?
Işığı sönmüş aynaların
Kitaplar sanki ölümü a l d a t ı r c a s ı n a suskun
Nankörlük üzerine kurulmuşsa dünya ;
Al götür beni buralardan...
Perdeler ardında gizli kalmış suretler
Soytarılar ressamlığını yapıyor aydınlık dolu (!) yarınların
Sinsi kahkahalar dokunuyor içime
Her sözün ardında dağ gibi bir yalan
Ve bir ömür gidiyor her yalan
Kalabalıklara yetişemiyorum artık
Al götür beni buralardan
Bir elim uçurumda
Bir elim nerde bilmiyorum
Zırdeli bir ihanet yağıyor her gece üzerimize
Yarasalar geceyi aydınlatıyor
Gündüz zihnimden bir şeyler eksiliyor birer birer
İliklerimize kadar inmiş akrepler
Dikenin gülü kalmadı
Viran iklimler
Titrek bir mum alevi olmuş nefesler sanki
Ha çıktı ha çıkacak can
Tevbeler son nefese kalmadan
Al götür beni buralardan....
08.09.2001