138
HESÂBA KATMADAN
attın yüreğimi karanlık kapılar ardına
kezzap rüyası akşamlardan geçtim
sensiz ve kimsesiz...
hatıra bıraktım yıpranmış lügatlardan ayrılığa tanıklığımı
busesi kan kokan bir rüzgardan damıtılmış gibi
uykum zehir,hülyam yaralı...
taş atılmış denizlerin koynunda büyüyen
bir akşamın içinden geldi öfkeli kuşlar
ve duaya kaldırdı talan bir gönül için yorgun kanatlarını
sonra sarıldı eteğime bir deli ayrılık
mahşere bıraktı umutlarımı...
şimdi üzerine basa basa geçtiğin yaralar ağlasın sana
yıldız kayması umutlar
duruşunu ecele eş tutan kalbi çivili ressamlar tutsun yasını
deniz ortasında susuz kalan balıklar kırsın tasını
ve göğsünü yarsın ağıtlar
bu gidiş hayra değil...
ben mendilini suya vermiş
bir kötürüm hülyanın şavkında erteledim
ömrümün en güzel baharını
yağmuru tükenen bulutlar dövsün dizlerini
bayramlıklarını giyine dursun kuyular
çöllerde eli bıçaklı haydutlara sattım izlerini
hem de hesaba katmadan, kalbimin de esir düşeceğini
sen de hesaba katmadan y a k t ı n y ü r e ğ i m i . . .
31.05.2002