Şiir Kültür Deryası

145

AKŞAM GÜLÜ

Yüzünde akşam gülü açardı, ellerin geceye yakın,
Solunurdu sensiz uykum,ben her hasretten böyle bıkkın,

Ben ki elleri kelepçeli bir umutla karşına durmuşum
Gözümden sızan her damlayı kalbime gömmüşüm

Sen ki körpe bir kelebek misali yüreğime konacaksın
Sonsuz bir iklime doğru benim içimden uçacaksın

Sana doğru akardı gece ay ışığında berrak ırmaklar
Ceylanlar suya inerken gelirdin, ilhamı susardı dudaklar

Ben ki senin her damlan için denizleri yakmışım
Ben ki gönlümü sıladan koparıp uzaklara salmışım

Benim sılam neresi ey yar, söyle gurbet sensizlik midir?
Gider aklım başımdan, yoksa aşk delilik midir?

                                                                   11.09.2001

 

Ana Sayfa