154
ANLAYASIN
Akşamdan sabaha uykusuz
Ölümle baş başa kal ki anlayasın.
Dalına hazan değmiş bir gül misali
Açmadan sol ki anlayasın.
Güvendiğin seneler ard arda dizilirken,
Gözünden gizli yaşlar süzülürken,
Hesabına yalnızlık yazılırken,
İçinden pişmanlık duy ki anlayasın.
Derviş olurdu bil ki kahrını çeken,
Gül ektim, biçtiğimse hep diken,
Hasret mavzerinde hedef ‘ben’ iken ,
Dönüp kendini vur ki anlayasın
14.09.2001