155
KALP AĞRISI
Hey doğunun deli fırtınası!
Kalbimin ağır yarası eyy!
Geçit vermeyen bir ırmak gibi
Nefretimi uzaklara saldım şimdi
Ve resmini suya verdim, hatıranı içime gömerken
Gün ağarırken yamaçlarda
Acıyı göklerle bölüştüm ve yeniden sevdim seni sevdiğimi
Biliyorum ki kurşuna da dayanırdı bu yürek;
Hasrete dayandığı kadar
“dayan ey kalbim” diyorum”dayandığın yere kadar...”
Küskün durur çöllerde Leyla
Kahkahalar gelir tâ derinden
Külleri savrulur, kelimelerin bölündüğü yerden
Bıçak deymeseydi parmaklarıma;
Bilmem atar mıydım kalbimi kuruyan ırmaklarına
Irmaklar zehir kusuyor aşk adına
Duysaydım dur deyişini
Yola koyar mıydı ayaklarım beni...
Hey doğunun deli fırtınası
Kalbimin ağır yarası eyy!
Bu araya koyduğun hasret mavzeri aşksa
Gitme ben de seni s e v m i ş i m . . .!!!
14.09.2002