156
TÛFAN
Hâlâ doluyor gözlerim, yıllar geçse de aradan
Dağlar savrulmuş ardından, denizler kabarmış
Alıp gitmişsin aşımın bereketini
Sırtıma yüklemişsin şu puslu yalnızlığın zulmetini
Bense oturmuşum bir dağın tepesine
İçimdeki yangınlarla,
Sensizliği seyrediyorum
Hâlâ doluyor gözlerim...
14.01.2000