157
BANA –SANA –SEVDÂYA
Ve benim uzaklardan ürkek ürkek bakan
Hasret çığlıklarının düştüğü yerde bırakılan
Başını taş yastıklara,
Sırtını sarp kayalıklara yaslayan benim..
Mecburiyetimdir sabaha kadar
Bir yıldız misali donup kalışım
Oh olsun bana ve yıldızlara
Oh olsun dağlara ve uçurtmalara
Kaybettiğim umutlara ve sana...
Sonra yırtık sayfaların
Ve kırık aynaların ardında kalan sevdaya
OH OLSUN İŞTE HAA ! ...
1999