171
SOR BENİ
Bırakın boş odalarda bir başıma kalayım,
Yolcusuz yollara türküler yakayım,
Sabaha ölümün kollarında çıkayım,
Bir görene sor beni bir de görmeyene..
Sevdanın kor bıçağından, hicrana boyun bükerim,
Aşk tarlasına katmerli hasret ekerim,
Tohumların zor yükünü yüreğimle çekerim,
Bir bitene sor beni bir de bitmeyene..
Şakaklarımdan göğe paslı hicran süzülür,
Hayat ırmaklarıma sonsuz pişmanlık yürür,
Ahû-zârım gönlümün gam çiçeğini büyütür,
Bir sezene sor bir de sezmeyene..
Figan çiçeklerini ateşle suladım,
Bitmeyen şarkılarımı rüzgarlara adadım,
Bülbüllerin gönlünü al güllerle dağladım,
Bir yanana sor beni bir de yanmayana..
Issız gecelerden kalmadı farkım,
Kimsesiz mezarıma mor menekşeler bırakın,
Ben gidiyorum vefasızın ellerine kınalar yakın,
Bir ağlayana sor beni bir de ağlamayana...
Susturun yelkovanı karalar bağlamak zor gelir bana,
Hayallerin kuytusunda düştüm yabana,
Sen benden gidersin ben sensiz darağacına,
Bir sehpaya sor beni bir de urgana..
Ne ben kalırım sonbaharın efkârlaşan dallarında,
Ne de sen ilkbaharın fısıldaşan yapraklarında,
Kefeni yakan bir hasretle Azrail’in kollarında,
Bir gidene sor beni bir de kalana...
02.05.1997