175
SON GÜNE KALAN
Bir gün geleceksin;
Başında henüz başı okşanmamış mavi bulutlarla
Kırlangıçları korkutan ürkek yağmurlarla
Siyah saçlarını dağıtıp en kesif rüzgarlara
“Geldim!” diyeceksin...
Kapıları çalmadan gireceksin içeri,beklenildiğini bilerek
Ya hasretin göz çukurlarına bıraktığı bir hüzünle
Ya da tebessüm ederek
“Geldim!” diyeceksin...
En güzel şiiri sen yazacaksın o gün,
En güzel şarkıyı sen söyleyeceksin..
Güllerin kül kokularını
Sen bırakacaksın Haziran’ın dudaklarına
Unutturduğunu sanacaksın Eylül’leri belki..
İçin içine sığmayacak sevinçten,
Dudağında hep aynı şarkı;
“Geldim!” diyeceksin...
Aynalara değmemiş yağmurlar okşayacak
Ellerini ve avuçlarını..
Dönüp bir daha bakacaksın ;
Düşünmeden terk edipte gittiğin yerlere
Gözlerin dolacak lakin ağlayamayacaksın
Bir sigara yanığı gibi bıraktığın hatıralar canlanacak gözlerinde
Unutmamışsan eğer...
Bana ağır gelen sana kolay gelecek bu sefer
Bir vakit benim için kurduğun idam sehpalarından habersiz
Gözlerime bakıp gülümseyeceksin..
“Geldim!” diyeceksin...
Yürümüş olacak emekleyen çocuklar
Kimi yârsız, kimi evlatsız kalacak
Bekletmek kârın, yıllar ise zararın olacak
Bülbülü gülsüz bıraktığın o vakitlerin birinde
Ömrümün son demine aldırmadan
Geçeceksin bir gururla çarparak yıktığın o dar kapılardan
Unutarak geçmişten bende kalan yangınları
“Geldim!” diyeceksin...
Bir yetim çehresinde gün yeniden doğacaktı seninle
Sense dudaklarında çarpık ıslıklarla yorgun bir zamana direnip
Yağmura yeni çıkmış bedelsiz sevdalarla gittin
Kendine göre ne de yiğittin oysa..
Ve ben de yiğittim zafersiz kaldığım savaşlarda
Sana rağmen belki de..
Bir gün geleceksin işte
Ve bu aşkta konuşacağı günü bekleyecek
Ya bugün yada yıllar sonra
Ve başını bir yâr uğruna belaya salmış hasret susacak o gün.
Küf kokulu,taş duvarlı odalarda
Yalnız mavi uçlu kalemler tanıyacak
Yangın ihtilali gözlerini..
Ve benim beklediğim gibi
Sen de asırlarca bekleyeceksin ölüm korkulu odalarda
“Uyan ey yâr geldim!” d i y e c e k s i n . . .
16.04.2000