200
KAPATMA GÖZLERİNİ
Bir karanlık ufka inerken mehtap
Yürürken yanılgıya düştüğüm sokaklar
Devlere mahkum kentin hıçkırığına inat
Nasılda kımıldamadan duruyor denizler
Şehri kim sallıyor...
Nasıl yürürüm şimdi miyop adımlarla
Başımı koymadan acıyan yanıma
Nasıl tutarım özgürlüğün eksenini
Ürkütmeden bir mezar taşı gibi ışıldayan nehri
Ve çürütmeden emanet nefesimi
Nasıl bozabilirim asrın sessizliğini
Yürürüm kırılsın diye kafesler
İnsin diye hücre camlarından kara perdeler
Şu çaresizlik içinde kudurmadan milat
Ve cinayetleri emerek büyümeden bebekler
Hediye ederek toprağa cesedimi
Yürürüm, bu yanardağ çığlığım kuşatsın diye alemi...
Boğuk sesler geliyor
Boğulmakta zamanın kahinleri
Yanılgı cinayetlerinde elleri kana bulanan kehanetleri
Sarsıyor zifiri siluetlerini
Kanla ektikleri toprak
Sur üflenirken kabusları olacak
Aydınlık surlarda görülmeden hilal
Alaca at sesleriyle köpürmeden denizler
Yeryüzüne sağnak sağnak inmeden
Vaadedilen kelimeler
Okumadan yeryüzü ayetlerini
Sakın kapatma gözlerini
Yandı kıyamet meşaleleri
Yürüyor harami saltanatların üstüne
Yürüyor yeryüzü ayetleri
Ateş medeniyetini
Söndürmek için ayaklanıyor
Birileri...
Bu akşam umutsuz şarkılarla avutulduğun son akşamdır
Yalnız uyanık olanlar tutuyor güneşi
Sakın ola kapatma gözlerini...
05.01.2006