207
SÜRGÜ
Toza toprağa bulanarak geldim
Gülşene girmeden soldurma beni
Susuzluğuma yeter bir damla bakışın
Lekeli deryalara daldırma beni
Geç kalmışlığın hesabını sorma kulundan
Bedelini ödedim sağımdan ve solumdan
Sen de yağmurunu esirgeme dalımdan
Ayaza verip te dondurma beni
Bir hikayede Yusuf’tur adım
İsmail gibi bıçak ucunda kaldım
Kurban ettim arzularımı ateşe attım
İbrahimce yanmadan söndürme beni
Gece uykusuz kalan gözün hatrı için
Dile düşmeyen kalpteki sözün hatrı için
Akışta gizli yüzün hatrı için
Sensiz bırakıp ta öldürme beni
Uzak eyleme yurdumu yuvamı senden
Bağışla can ayrılırken bu tenden
Merhametinle yargıla , razı ol benden
Rüsvay edip aleme güldürme beni
15.01.2006